Warning: include(html/com_content/archive/function.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /home/deb27653/domains/schietsporthobby.nl/public_html/templates/ifreedom-fjt/index.php on line 76

Warning: include(html/com_content/archive/function.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /home/deb27653/domains/schietsporthobby.nl/public_html/templates/ifreedom-fjt/index.php on line 76

Warning: include() [function.include]: Failed opening 'html/com_content/archive/function.php' for inclusion (include_path='.:/opt/alt/php53/usr/share/pear:/opt/alt/php53/usr/share/php') in /home/deb27653/domains/schietsporthobby.nl/public_html/templates/ifreedom-fjt/index.php on line 76

20120519 LKK Bemmel

Op vrijdag met Marcel en Anne-Christa afgereist naar Nijmegen/Bemmel. Eerst naar Nijmegen om Anne-Christa daar naar haar moeder te brengen en dan weer door naar Bemmel met Marcel. Hier eerst maar even een kop thee genomen en bij Stiene Andersen oordoppen laten aanmeten. In de tussentijd moest ik met mijn "spullen" voor de keuring. Het wapen was qua maatvoering en gewicht overal binnen de marge. De jas, handschoen en bril werden ook goed bevonden en alles kon positief worden afgevinkt. Wij dachten klaar te zijn totdat de persoon achter de tafel vroeg met wat voor een schoenen ik schoot??? Duhu, schoenen?? Ik rap van tong: met stalen neuzen. Van die werkschoenen. De man raar kijken van wat hebben we hier nu weer. De tweede persoon achter de tafel kijken naar zijn collega, zo van hoe kun je dit nu vragen. Dus de man van ja hier staat staande houding, en daar horen schoenen bij!! Ik zei dus nog van ik doe zittend de staande houding en mijn "schietstoel"staat daar, wijzend op mijn fluoriserende groene monster. De man achter de tafel OH! maar dan is dat toch geen staande houding. Naar wat over en weer gepraat wist hij ook dat er vanuit een rolstoel ook over de staande, knielende of liggende houding wordt gesproken. Hij nog excusses aangeboden waarop ik aangaf dat ik zoiets wel kon waarderen, omdat ik zelf ook nogal "gehandicapten" humor heb over mijzelf.

Affijn nadien ben ik naar Stiene Andersen gegaan om silliconen oordoppen te laten aanmeten. Hierbij krijg je eerst schuimdopjes met touwtjes in je oren en dan word de silliconen, in de kleur die jezelf hebt uitgezocht, in je oor "gespoten" waarna het ongeveer 20 minuutjes moet uitharden. Je mag in die tussentijd niet praten, alsof je nog iets terug hoord, of je hoofd bewegen. Ik vroeg nog aan haar of ze wel eens oordoppen voor een hond had gemaakt? omdat Mojag zo bang is bij het schieten. Dit was niet het geval en we moesten er om lachen. Probeer een hond het maar aan z'n verstand te peuteren dat hij 20 minuten z'n kop stil moet houden. Nadat de modellen uit de oren waren getrokken ben ik naar de baan gegaan en Stiene is de oordoppen verder gaan afwerken.

De banen zijn boven en ik moest met mijn spullen via de plateaulift naar boven en Mojag moest de trap emen. Hij had zoiets van bekijk het maar. Jij met de lift ik ook.Laughing Zo geschiede het, zowel naar boven als naar beneden. marcel heeft zoals andere keren weer geholpen met het opbouwen van mijn spullen en heeft in de tussentijd mojag in bedwang gehouden. vlak nadat ik klaar was werd er, heel officiéel allemaal, omgeroepen dat we zo konden beginnen, de wedstrijdregelementen werden nog uitgelegd waarna het startsein gegeven werd.

Met de wedstrijd in Bremerhaven nog in het achterhoofd en met de operatie nog in het geheugen begon ik. Ik heb een behoorlijk aantal proefschoten gedaan om in mijn nieuwe ritme te komen, we waren bezig om nieuwe technieken toe te passen, toen dit naar mijn zin was begonnen met de wedstrijdschoten. De eerste twee waren 9ens, toen twee 10en en weer twee 9ens. De serie maakte ik af met vier 10en, dus een 96. Mooi begin. De tweede serie begon met zes 10en en ik had zoiets van waar gaat dit heen, het is beter als in Bremerhaven, toen ik voor het 17e schot had aangelegd ging er ongecontroleerd een wapen af waarbij de kogel tegen een metalen staander afketste. Hierdoor kreeg je een zingend geluid door de hal heen. Ik had moeten afleggen maar deed dit niet!!! Het 17e schot was een 8. Ik herstelde nog met een 9 en twee 10en en dus een 97er. Hierna ging het fout. De fout die ik maakte bij nr. 17 de opgelegde, door mijzelf, druk en ik raakte het kwijt. Dit resulteerde in één 8, vier 9ens en vijf 10en. 94 punten. Ik werd kwaad op mijzelf en de volgende was nog slechter met 93 punten zonder een 8 maar met hoge negens. Mijn gevoel gaf aan dat het beter ging en de vijfde serie was weer een 94er met weer een 8, eenzelfde serie als serie 3. Voor de laatste mijzelf de bekende schop gegeven en ik perste er nog 98 punten uit met twee 9ens halverwege de serie. Het totaal kwam hiermee op 572 punten wat gezien de omstandigheid toch een heel mooi resultaat is.

Voor mijzelf had ik alleen zoiets van waarom?? heb ik die schop niet eerder aan mijzelf uitgedeeld??  Nou ja na de beschouwing best tevreden en met goede voornemens vooruit kijken naar de NK op Papendal 1 juli.

Hieronder de uitslag.

Monday the 16th. On my way to.....